Wie zoekt naar een behandeling bij fibromyalgie, zoekt fundamenteel naar veiligheid. Fibromyalgie wordt te vaak onterecht afgedaan als een zwakte of een vage klacht. Het absolute tegendeel is waar; het is een zenuwstelsel dat fysiologisch is vastgelopen op het luidste alarmniveau, juist omdat het zo lang zwaar belast is geweest.

Toch is de reflex vaak om dit met kracht op te willen lossen. Maar wanneer je elke aanraking ervaart als een blauwe plek, is het volkomen logisch dat je weefsel terugdeinst voor een stevige massage. Dit is geen inbeelding, het is pure biologie. Bij fibromyalgie is er sprake van centrale sensitisatie. Simpel gezegd: je ruggenmerg werkt als een versterker die zachte prikkels omzet in oorverdovende pijnsignalen. Het interne alarm staat zo scherp afgesteld, dat stevige druk (zoals bij Deep Tissue) door het brein onmiddellijk wordt geïnterpreteerd als een acute aanval.

Wat volgt is een fysiologische flare-up: het weefsel verkrampt uit zelfbescherming nóg strakker en er raast een ontstekingsstorm door het lichaam. Het systeem vraagt niet om met kracht gerepareerd te worden; het vraagt om bedding.